گفتم : تو ش‍‍‍‍ـیرین منی. گفتی : تو فرهـادی مگر؟

گفتم : خرابت می شـوم. گفتی : تو آبـادی مگـر؟

گفتم : ندادی دل به من. گفتی : تو جان دادی مگر؟

گفتم : ز کـویت مـی روم. گفتی :تو آزادی مگـر؟

گفتم : فراموشم مکن. گفتی : تو در یادی مگر؟

هرسال وقتي ۲۱شهریور هزاران شهاب به سمت زمين هجوم مياوردن

از خودم مي پرسيدم

چه اتفاقي افتاده که آسمونيا ميخوان خودشونو به زمين برسونن؟....

و امسال فهميدم اونا به پيشواز حضور مسافري ميان که  زمينو

با گامهاي مهربونش نوازش کرد تا سفرشو از خودش به خدا شروع کنه ....

از تو سخن از به آرامی

از تو سخن از به تو گفتن

از تو سخن از به آزادی

وقتی سخن از تو می گویم

 از عاشق از عارفانه می گویم

از دوستت دارم

از خواهم داشت

از فكر عبور در به تنهایی

من با گذر از دل تو می كردم

 من با سفر سیاه چشم تو زیباست

 خواهم زیست

من با به تمنای تو خواهم ماند

 من با سخن از تو

خواهم خواند

ما خاطره از شبانه می گیریم

ما خاطره از گریختن در یاد

 از لذت ارمغان در پنهان

ما خاطره ایم از به نجواها

من دوست دارم از تو بگویم را

 ای جلوه ی از به آرامی

 من دوست دارم از تو شنیدن را

 تو لذت نادر شنیدن باش

تو از به شباهت از به زیبایی

 بر دیده تشنه ام تو دیدن باش

باید فراموشت کنم

چندیست تمرین می کنم

من می توانم ! می شود !

آرام تلقین می کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....

تا بعد، بهتر می شود ....

فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای

و بر نمی گردی همین !

خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

کم کم ز یادم می روی

این روزگار و رسم اوست !

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم

اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،

و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،

و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،

و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی.

آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،

بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی.

برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی،

از جمله دوستان بد و ناپایدار،

برخی نادوست، و برخی دوستدار

که دستکم یکی در میانشان

بی‌تردید مورد اعتمادت باشد.

برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،

نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،

تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،

که دستکم یکی از آن‌ها اعتراضش به حق باشد،

تا که زیاده به خودت غرّه نشوی.

و نیز آرزومندم مفید فایده باشی

نه خیلی غیرضروری،

تا در لحظات سخت

وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است

همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا نگه ‌دارد.

همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی

نه با کسانی که اشتباهات کوچک می‌کنند

چون این کارِ ساده‌ای است،

بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر می‌کنند

و با کاربردِ درست صبوری‌ات برای دیگران نمونه شوی.

و امیدوام اگر جوان هستی

خیلی به تعجیل، رسیده نشوی

و اگر رسیده‌ای، به جوان‌نمائی اصرار نورزی

و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی

چرا که هر سنّی خوشی و ناخوشی خودش را دارد

و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.

امیدوارم سگی را نوازش کنی

به پرنده‌ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی

وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می‌ دهد.

چرا که به این طریق

احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

امیدوارم که دانه‌ای هم بر خاک بفشانی

هرچند خُرد بوده باشد

و با روئیدنش همراه شوی

تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد.

بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی

 
زیرا در عمل به آن نیازمندی

و برای اینکه سالی یک بار

پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی: «این مالِ من است»

فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان ارباب دیگری است!

و در پایان، اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی

 
و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی

که اگر فردا خسته باشید، یا پس‌فردا شادمان

باز هم از عشق حرف برانید تا از نو آغاز کنید.

اگر همه‌ی این‌ها که گفتم فراهم شد

دیگر چیزی ندارم برایت آرزو کنم

تولد تو تولد همه خوبیهاست
تولد تو آغازیست برای یه دنیا مهربانی
تولد گذشت
تولد مهربانی
تولد فداکاری
تولد همه پاکیها
تولد احساس
تولد دوست داشتن
تولد خوشبختی
تولد امید
تولد ارامش
تولد یک فرشته
تولد یک زیبایی
تولد بهار
تولد زلالی دریا
تولد دوستی
تولد یک انسان به تمام معنا واقعی
تولد تمام روزهای قشنگ زندگی
تمام واژه ها برای توصیف خوبی های تو حقیرند

کاشکی که صد ساله شی نه صدو بیست ساله شی.. نه صد و بیست سال کمه همیشه زنده باشی...

عسلم تولدت مبارک مبارک تولدت مبارک

بازم تو

تو تو تو تو تو تو

همیشه به یادتم

همه جا

رویای نازم

این شعر تقدیم به تو

بده دستاتو به من

تا باورم شه پیشمی

میدونم خوب میدونی تو تارو پودو ریشمی

تو که از دنیا گذشتی واسه یه خنده من

چرا من نگذرم از یک پوست و خون به اسم تن؟

تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم

ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم

نمیدونم چی بگم که باورت شه جونمی

میدونی با تو پرم از شعر و ستاره

میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره

وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز

عشق تو تو لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز

به جون خودت قسم در نبوت من از نفس هم سیر میشم

نمیدونم چی میشه بد جوری گوشه گیر میشم

هر کجای دنیا باشم با منی و در منی

نگران حال و روزم بیشتر از خود منی

میدونی با تو پرم از شعر و ترانه

بی تو لحظه هام حرمتی داره

دست خودم نیست

اگر می بینی عاشق تو هستم ، دیوانه تو هستم ، و تمام فکر و زندگی من تو شده ای
به خدا بدان که این دست خودم نیست!

اگر میبینی چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است و دستانم سرد است و اگر میبینی همه لحظه های دور از تو بودن اینهمه سخت و پر از غم و غصه است بدان که این دست خودم نیست!

دست خودم نیست که همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم و به یاد تو می باشم.

دست خودم نیست که دوست دارم همیشه در کنارت باشم ، دستانت را بگیرم ، بر
لبانت بوسه بزنم و تو را در آغوش خودم بگیرم!

به خدا دست خودم نیست که هر شب به آسمان نگاه می اندازم و ستاره ای درخشان را میبینم و به یاد تو می افتم!

دست خودم نیست که هر سحرگاه به انتظارت مینشینم تا در آسمان دلم طلوعی دوباره داشته باشی

دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌

         دوستت‌دارم‌ عسلم

             چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو

                                                             نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو

            به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي کنم

                                                         دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو

               و هي مرور ميکنم نگاه اول تو را

                                                  اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

           تو تاکه پلک مي زني به سجده ميرود دلم

                                                 به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو

          شبي خراب مي شود حصارهاي فاصله

                                              و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

 نگاهم کن دلم را عاشقانه هدیه کردم

تو دریا باش و من جویبار عشق و در تو جاری

من از پروانه بودن ها من از دیوانه بودن ها

من از بازی یک شعله ی سوزنده

که آتش زده بر دامان پروانه نمی ترسم

من از هیچ بودن ها از عشق نداشتن ها

از بی کسی و خلوت انسان ها می ترسم

راستی چی شد چه جوری شد این جوری عاشقت شدم

شاید میگم تقصیر توست تا کم شه از جرم خودم

من از عمق رفاقت ها من از لطف صداقت ها

من از بازی نور در سینه ی بی قلب ظلمت ها نمی ترسم

من از حرف جدایی ها مرگ آشنایی ها

من از میلاد تلخ بی وفایی ها می ترسم

راستی چی شد چه جوری شد این جوری عاشقت شدم

شاید میگم تقصیر توست تا کم شه از جرم خودم  

تو عزیز ترین کلامی توی شعرای حقیرم 

تو یعنی عاشقت هستم،تو یعنی برات می میرم

تویی تک ستاره ی من توی آسمون هفتم

مهربونی و صداقت جلو چشم تو میشن گم

تویی که تنها دلیلی برای بازم تپیدن

آخ که چه حالی داره ناز چشماتو خریدن

تویی اون گمشده ی من که همیشه چشم به راتم

تو شهامتی برای ،گفتن :"گلم ! فداتم"ا

تموم حسمو ریختم تو جمله های پیش روت

واسم عزیز و شیرینه حتی داشتن آرزوت

فرا رسيد لحظه ای كه كاش فرا نمی رسيد.

فرا رسيد لحظه ای كه كاش در اعماق زندگی محو می شد و به سر نمی رسيد.

لحظه جدايی چقدر سخت است .

لحظه جدايی دو رفيق تنهايی ها ، دو رفيقی كه با هم در لحظه های غربت بودند ، و درد و دل می كردندو

 درد دل هم را احساس ميكردند از ته دل.

با هم بودند در تمام لحظه های غربت ، در تمام لحظه های شادی و غم و غصه با هم بودند و خاطرات

 زيبا و بياد ماندنی بر جا گذاشتند.

حالا كه خاطرات زيبا به جا گذاشتند و هميشه با هم بودند اينك بايد از هم جدا شوند.

لحظه جدايی خيلی سخت است لحظه ای كه تنها در چشمان دو رفيق اشك ديده ميشد.اشك دوری ،

 اشك فاصله ، اشك جدايی.

اشكهايی كه هر قطره از آن بيانگر يك خاطره از لحظه های با هم بودنشان بود.

قطره اول كه از چشمانشان جاری شد به ياد روزهای آشناييشان ريخته شد.

قطره دوم اشكهايشان، به ياد روزهايی كه با هم بودند ريخته شد.

قطره سوم اشكهايشان به ياد لحظه سخت جداييشان ريخته شد ، و بقيه اشكهايشان فقط برای

 اينكه دلشان خالی شود وديگر بغضی در گلويشان نباشد از چشمانشان سرازير شد.به ياد
 
خنده ها ، قهقهه ها ، به ياد غصه ها ، شادی ها و گريه ها اشك ميريختند.و اينك زمانش و فرا

 رسيده بود كه شعر جدايی را می خواندند.

شعری كه در آن آواز غمگينی بود ، شعری كه در آن آواز آغاز جدايی بود.

دست رفاقت در دستان هر دويشان گرمای خاصی به آن لحظه سرد غمگين بخشيده بود اما سرنوشت

 اينچنين می خواست!

حالا كه آنها از هم جدا شده اند و بايد دوری هم را تحمل كنند در عوض قلبهايشان تا ابد در كنار هم به

 رسم رفاقت باقی خواهد ماند

بیا هر شب کنار نور یک شمع                                   به فکر پیچک همسایه باشیم 

بیا در باغ بی روح دلی سرد                                       کمی رویا ی نیلوفر بکاریم 

اگر صد بار قلبی را شکستیم                                   بیا یک بار با احساس باشیم 

بیا گه گاه از روی محبت                                             کمی از درد لیلی بخوانیم 

کنار پنجره تنها و بی تاب                                              طلوع آرزوها را ببینیم 

 شبی که بینوا می سوخت از تب                               کنار او افق شاید نبوده ست

 برای آسمان این دل پاک                                       بیا یک بار مهتابی بسازیم 

بیا تا رنگ اقیانوس آبیست                                      برای موج ها دیوانه باشیم

کنار هر دلی یک شمع سرخست                             بیا به حرمتش پروانه باشیم                          

بیا با دستی از جنس سپیده                                 زلال اشک از چشمی بشوییم

 بیا لای افق های طلایی                                          بدنبال دل ماهی بگردیم 

 بیا یک شب به این اندیشه باشیم                                 به فکر درد دلهای شکسته

 به فکر اینکه باید تا سحرگاه                                  برای پیوند یک شب دعا کرد 

ز ژرفای نگاه یک گل سرخ                                        زمانی مرغ آمین را صدا کرد 

پر از احساس سرخ لاله بودن                                    پر از اندوه دلهای شکیباست 

 اگر روزی پرستو بی پناهست                                      برای بالهایش لانه باشیم 

 بیا روزی فضای شهرمان را                                             پر از آرامش شبنم نماییم 

 اگر دل را طلب کردند از تو                                       مبادا که بگویی ما نداریم 

 بیا دلهای عاشق را بگردیم                                    که شاید ردی از قلبش بیابیم

بیا تا مثل شب بوهای عاشق                               شبی هم ما کمی دلتنگ باشیم 

و باران قطره های آبیش را                                         به روی حجم احساس پاشید 

بیا با آسمان پیمان ببندیم                                   که تا او هست ما هم با وفاییم 

بیا در لحظه سرخ نیایش                                       چو روح اشک پک و ساده باشیم

 چگونه ستایشت کنم درحالیکه قلبت ازمحبت بی نیاز است

چگونه ببوسمت وقتی که عشقت دروجودم جاری می شود

بگذار نامت را تکرار کنم...نامت زیباست...دلنشین است

چه داشته ای که اینگونه مرا طلسم کرده ای

من اینگونه نبودم تو مرا با عشق آشنا کردی

زمانی که با تو هستم با آسمان به بیکران پرواز میکنم

پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمی دانم

می خواهم بدانی:

اگه دوستت نداشتم عکست روتو قاب چشمام روی دیوارقلبم نمی زدم.

اگه دوستت نداشتم هیچ وقت نگاهم رو به نگاهت نمی دوختم.اگه

دوستت نداشتم هیچ وقت صدای قلبت رو آهنگ زندگیم قرار نمی دادم.

اگه دوستت نداشتم با صدای تو هیچ وقت آروم نمی شدم.اگه

دوستت نداشتم با هرچشم به هم زدن دلتنگ تو نمی شدم.

صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو

یا دل ازدیدن تو سیر شود بعدبرو

ای کبوتر به کجا؟

قدر دگر صبر بکن آسمان پای پرت پیر شود بعد برو

نازنینم تو اگر گریه کنی بغض من نیز می شکند

خنده کن عشق زمین گیر شود بعد برو

یک نفر حسرت لبخند تو را میدارد

صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو

خواب دیدی شبی از راه سوارت آمد

باش ای نازنین خواب تو تعبیر شود بعد برو ...

 سلام به امیر جونم        

خواستم به وصل وصالت برایت گل بفرستم که بلبل آمد و گفت:

مرا ببر تا همیشه برایش بخوانم ، به سویش رفتم که پروانه آمد و گفت:

مرا بفرست تا همیشه به دورش بگردم به سوی پروانه رفتم که !

ناگهان صدایی آمد و گفت صبر کن ...

صدای قلبم بود که می گفت : مرا بفرست تا همیشه دوستش بدارم

قلبم را فرستادم چون همیشه دوستت دارم و خواهم داشت ...

حتی آنگاه که بدون امید زندگی می کنیم همه آرزو داریم ...

دوستت دارم نه تنها برای آنچه که هستی بلکه

 برای آنچه که هستیم وقتی با هم هستیم .

بگذار هر روز رویایی باشد در دست ،

عشقی باشد در دل ، دلی باشد برای زندگی.

آخه من هیچی ندارم که نثار تو کنم

تا فدای چشای مثه بهار تو کنم

میدرخشی مثه یه تیکه جواهر توی جمع

من می ترسم عاقبت یه روز قمارت بکنم

من مثه شبای بی ستاره سرد و خالیم

خوب می ترسم جای عشق غصه رو یار تو کنم

تو مثه قصه پر از خاطره هستی نمی خوام

من بی نشون تو رو نشونه دارت بکنم

تو که بی قرار دیدن شب و ستاره ای

واسه دیدن ستاره بی قرارت بکنم

مثل دریا بی قراری نمی تونی بمونی

من چرا مثل یه برکه موندگارت بکنم

من مثه شبای بی ستاره سرد و خالیم

خوب می ترسم جای عشق غصه رو یار تو کنم

تو مثه قصه پر از خاطره هستی نمی خوام

من بی نشون تو رو نشونه دارت بکنم

تو بگو خودت بگو با تو بمونم یا برم

آخه من هیچ نمی خوام که غصه دارت بکنم

تو بگو خودت بگو با تو بمونم یا برم

آخه من هیچ نمی خوام که غصه دارت بکنم

ز دو دیده خون فشانـم ز غـمت شب جـدایـی

                                                چه کنم که هست اینها گل باغ آشنایی

همه شب نهاده ام سر چو سگان بر آستانـت

                                               که رقـیـب در نـیـایـد بـه بـهـانـه ی گـدایـی

مژه ها و چـشم شوخـش بـه نـظر چنـان نمایـد

                                              کـه مـیـان سـنـبـلستـان چرد آهوی ختایی

ز فراق چون نـنـالم من دل شـکستــه چـون نـی

                                             کـه بـسـوخـت بـنـد بـنـدم ز حـرارت جـدایـی

در گلستان چشـمـم ز چـه رو همیشه باز است

                                             به امید آنکه شاید تـو بـه چـشـم مـن در آیـی

سـر بـرگ گـل نــدارم بــه چـه رو روم بـه گـلـشـن

                                             کـه شـنـیـده ام ز گـلـها هـمـه بـوی بـیـوفـایی

به کدام مذهب هست این به کدام ملت است این

                                                  که کشند عاشقی را کـه تـو عـاشـقـم چـرایـی

بـه طـواف کـعـبـه رفــتــم بــه حــرم رهــم نــدادنــد

                                              کـه بــرون در چــه کــردی بــه درون خـانـه آیـی

بـــه قـــمــار خــانــه رفـتــم هـمــه پــاکــبــاز دیــدم

                                              چـو بـه صـومـعـه رسـیـدم هـمـه زاهـد ریـایــی

در  دیــــر  مــــیــــزدم  مــــن  ز درون نــــدا در آمـــد

                                              کـه درا درا عـراقــی کــه تــو آشــنــای مــائــی

چگونه فراموشت کنم تو را...

که از خرابه های هرزگی به قصر سپید عشق هدایتم کردی

و عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی

آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی

و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی

و با صداقت عاشه انه ات دلش را به درد آوردی

...چگونه فراموشت کنم تو را